Δεν υπάρχει κάποιο μαγικό κόλπο, ούτε σαφείς οδηγίες, ίσως διδάσκεται κάπου, αλλά δεν γνωρίζω το που. Εγώ το βρήκα μόνος μου, πολλοί το βρήκανε μόνοι τους, τον τρόπο με τον οποίο πιάνεις τη μαυρίλα της καθημερινότητας και την μετατρέπεις σε κάτι άλλο. Δε θα το πω τέχνη, θα το ονομάσω ανάγκη για έκφραση και δημιουργία, ώστε να φτάσουμε απ’ το τίποτα στο κάτι.

Στο τίποτα, θα χωρέσω όλη μου την απογοήτευση και το φόβο της αποτυχίας. Θα βάλω μέσα, τις λάθος επιλογές, ερωτικές ή επαγγελματικές. Τα σχέδια που είδα να γκρεμίζονται, πολύχρωμα παιδικά όνειρα που ξέβαψε η ρουτίνα. Θα βάλω να καθίσουν γύρω μου τοξικές συμπεριφορές, καιροσκόποι φίλοι, μερικά εμφανισιακά κόμπλεξ και μια έντονη επιθυμία να κόψω το κάπνισμα η οποία κάθε φορά που το ξανανάβω μου θυμίζει όλα τα παραπάνω.

Αυτό το τίποτα είναι ένα φορτίο, ο καθένας έχει το δικό του τίποτα, κανένας όμως δεν θα έπρεπε να το κουβαλάει γιατί είναι βαρύ και προσπαθεί να μας κρατάει πίσω στον καθημερινό αγώνα για βελτίωση. Πολλές φορές καταφέρνουμε να το κρύψουμε, άλλες ίσως ξεγελαστούμε σε μια φωτεινή στιγμή μας, τραγουδώντας για παράδειγμα σε μια καλοκαιρινή συναυλία παρέα με αγαπημένα πρόσωπα. Αλλά είναι επίμονο, και θα επιστρέψει στο μαξιλάρι, μια κουραστική Δευτέρα όταν παλεύω να κλείσω τα μάτια μου και ξεγελάω τον εαυτό μου παίρνοντας σημαντικές αποφάσεις. Αποφάσεις που θα τις έχω ξεχάσει μόλις ακούσω το ξυπνητήρι, μια υπενθύμιση της πραγματικότητας και πάμε ξανά απ’ την αρχή.

“κλείσε τα μάτια,

τσιμέντωσαν τα πόδια μας μαφιόζικα, ο πάτος πλησιάζει και η ψυχή ασφυκτιεί

κλείσε τα μάτια,

να φύγουμε, αφού ούτε ένα βήμα δεν μας άφησαν να κάνουμε ριζώσαμε στο γκρι

πες μου τα λάθη σου

και εγώ θα σου σκαρώνω τα ποιήματα, ο πόνος μοιάζει πιο μικρός όταν τον τραγουδάς

άκου τα λάθη μου

τα γράφω πάντα απ’ όλα πιο περήφανα, τα ξέρεις ο κανένας και τα τραγουδάει το τίποτα”  

Αυτό το τίποτα εγώ αποφάσισα να το μετατρέψω σε κάτι. Ξαπλωμένος στο κρεβάτι, χαζεύοντας το βαρετό ταβάνι αποφάσισα ότι δεν θέλω να μετανιώνω άλλο ένα βράδυ για τα ίδια πράγματα. Σηκώθηκα, πήρα ένα χαρτί και ένα στυλό και άρχισα να το γράφω κάτω, να το περιγράφω, να αποδεχτώ ότι έγινε, πέρασε και δεν αλλάζει. Το να το γράψω με βοήθησε να το ξεχωρίσω, γιατί κάποιες φορές σου φταίνε όλα, αλλά δεν γίνεται να τα λύσεις όλα ταυτόχρονα. Για να το αποδεχτώ και να το ξεπεράσω όμως δεν μου έφτανε ένα απλό κείμενο, έτσι ξεκίνησα να διαλέγω λέξεις και να μετατρέπω τις προτάσεις σε στίχους και ποιήματα. Τα τελευταία δέκα χρόνια οι στίχοι αυτοί γίνονται τραγούδια και αυτό το τίποτα δεν είναι βάρος αλλά πηγή έμπνευσης. Δεν το ξεφορτώθηκα, υπάρχει ακόμα, το συναντάω όταν μαθαίνω άσχημα νέα, όταν εξυπηρετώ έναν αγενή πελάτη, σε κάθε ανισότητα γύρω μας. Κάθε φορά που κάποιος καταπατεί τα όρια που προσπαθώ να θέσω με κόπο. Θα κάνει τη στάση του στο κεφάλι μου μέχρι να εξυπηρετήσει το σκοπό του και να γίνει ο επόμενος μου στίχος.

Όπως προανέφερα, δεν υπάρχουν σαφείς οδηγίες. Μην το κρατήσεις μέσα σου, μην του επιτρέψεις να μεγαλώσει. Αυτό το τίποτα δεν χρειάζεται να μετατραπεί αποκλειστικά σε στίχους, μπορεί να γίνει η δύναμη που ψάχνεις καιρό τώρα να αλλάξεις διατροφικές συνήθειες και να κάνεις εκείνη την εγγραφή στο γυμναστήριο που συνέχεια αναβάλλεις. Να γίνει κίνητρο να συνεχίσεις εκείνο το εφηβικό σου χόμπι, στο όποιο είχες τρομερό ταλέντο, αλλά το παράτησες κάπου στην πορεία. Μπορεί να σε βοηθήσει να πεις επιτέλους όχι, να πεις φτάνει, να πεις τέλος κάθε φορά που νιώθεις ότι σε εκμεταλλεύονται. Να δοκιμάσεις και να μάθεις κάτι νέο, κάτι διαφορετικό. Εγώ θέλω αυτό το τίποτα να το κάνεις θέληση και αφορμή για έκφραση, αυτό είναι το δύσκολο, αν το καταφέρεις θα φτάσεις σίγουρα στην δημιουργία, στο κάτι!

“κάποτε θα είμαστε εντάξει  

κάποτε θα είναι περιττά  

όλα εκείνα που ίσως σε είχανε πειράξει   

οι αποφάσεις που δεν βγάλαν πουθενά

εγώ σου λέω όλα εντάξει  

κοίτα να πεις όλα καλά  

άσε τις άγκυρες να πιάσουνε το πάτο μοναχές   

οι αλυσίδες δεν ταιριάζουν στα φτερά”


Δημήτρης Εγγονίδης

Jay/Ράγισμα

Μουσικός Καλλιτέχνης (Ράπερ, Μουσικός Παραγωγός)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *